IKT-ak ulertzen eta azaltzen

Praktika onen kontzeptua enpresaritza eremuan du bere jatorria; eta jarduera bat emaitza onak eskaintzen dituenean erabiltzen da, hain zuzen. Hartara, kontzeptu hau beste eremuetara zabaldu eta erabiltzen da, hezkuntzara, batik bat.

  Zer da? Praktika onaren terminoa erabilera ezberdinak dauzka:

•  Ekintza batek emaitza onak ematen dituenean eredu bilakatzen denean.
• Kontrol instrumentu bezala.
• Organizazioetan aldaketak kudeatzeko erreminta bezala.
•  Praktika ona burutu heinean gertatzen diren erronka, porrot eta arrakastak osatzen dute hura.
•  Erabakiak hartzeko erreminta bezala.

Laburbilduz, praktika onak terminoa erabiltzen denean , aldaketa eta jarrera berritzailea duela esan daiteke. Eta ikasiak eta transferituak izan daitezke.


Zertan laguntzen du?

• Prozesua hobetzen.
•  Beste testuinguruetan erabilgarria bilaka daiteke.
• Ikuspegi berritzailea eskaini.
• Metodo berritzaileetan oinarritzen da.

Horrez gain, praktika ona definitzeko 3 aspektu eduki behar dira kontuan: testuingurua, hobekuntzak lortu direla ikusteko adierazgarriak eta testuinguru desberdinetara transferitzeko gaitasuna.

Hemen duzue Cuadernian egindako gure hezteko objektu digitala. Baserria da gure gaia. Anima zaitezte!

http://goo.gl/4kWn9q

• Ordenagailuek ez dute garapenik ekartzen ikaskuntzarako eta irakaskuntzarako.
•  IKT-ak ikaskuntza prozesua antolatzeko eta garatzeko erabili beharko zen. Egiteaz ikasi, esperimentatuz, ezagutza bilatuz, problemak ebatziz eta elkarlanaz (soziokonstruktibismoaren hasiera).
• Teknologia informatikoak, paperezkoaren eta ikusentzunezkoaren aldean, aldatzea, pilatzea, banatzea eta errekuperatzea uzten du era azkar eta erraz batean.  Informazio asko bila dezakegu, ondoren informazio edo web orrialdea aukeratu, bertan dagoena irakurri ondoren informazio egokia den ala ez ikusi, analizatu eta berria sortu.
• Teknologia digitalak oso erabilgarriak dira pertsonen arteko komunikaziorako bai urrun daudelako bai momentu zehatz batean elkarrekin ez daudenean. Hau da, korreo elektroniko, chat, foroen bitartez bi pertsona edo gehiago (taldeak izan daitezke) elkarrekin hitz egin dezakete.

•           IKT-ak erabiltzeko orduan hezteko balio duen edo ez jakitea da eta ez teknologikoan pentsatzea. Zer ikasiko du ikasleak ariketa horrekin?
•           IKT-en erabilerak ez du beraien motibazio handituko eta ez du ikaskuntza prozesua hobetzen. Gainera irakasle bat ez da onagoa izango IKT-ak erabiltzen baditu.
•           IKT-ak errezepzio ikaskuntza hobetzen dute. Metodo konstruktibistan ere laguntzen du, IKT-ak erabiliz ezagutza berriak aurkituz.
•           IKT-ak erabiliz ikasi: informazioa bilatuz, pilatu, antolatu, sortu,…
•           IKT-ak laguntza bezala erabili ez ezik konpetentzia berriak lortzeko eta garatzeko erabili.
•           IKT-ak erabiltzeko orduan, klase horretarako egin behar diren ariketak eta jarduerak antolatuak egotea. Ez inprobisatu.
•          IKT-ak erabiltzen dituzten ariketak erlazioa izatea emandako eta emango diren edukiekin.

•           Ariketa sinpleak: momentu jakin batean egiten direnak eta beste ariketen osagarri.
•           Ariketa konplexuak: hauek denbora eta planifikazio gehiago behar dute. Ikasleek gaitasun eta konpetentzia kognitiboak behar dituzte.
•           Testuinguru birtualetan lantzen diren ariketak: hauek espresatzeko eta komunikaziorako trebetasuna eskatzen dute, errekurtso teknologiko konplexuen bitartez.

• Multimedia: Hauekin materiala eta errekurtso berriak sor daitezke. Entzunezko, ikusizko edota ikus-entzunezko materialak erabili daitezke.
• Interakzioa: Produktu hauek ikaslea ikt-ak erabiltzen laguntzen du. Ikasleek hainbat gauza ikasten dituzte: sortzeko, birsortzeko eta informazioa antolatzeko gaitasuna, komunikazio prozesuetan parte hartzea, motibazio intrintsekoa guk egindako akzioarekin emaitza lortzeagatik …
•  Eskuragarritasuna: edozein erabiltzaile sartzeko aukera eskaintzea. Teknologiak erabiltzen jakitea oinarrizko helburuak lortu ahal izateko. Ezagutza antolatzea eta era ulergarri batean aurkeztua egotea, funtzionala izatea eta erabilgarria izatea zuzenduta dagoen ikasleentzat.
• Malgutasuna: Objektuaren helburuaren arabera antolatua egotea, eta horren arabera bere edukiak.
• Modulua: Honek objektuen egokitasuna eta berrerabilpena errazten du. Erabiltzaileari birsortzeko aukera eman behar dio, testuinguruaren arabera egokitzeko.
• Egokitasuna eta berrerabilpena: HODak aldaketak egiteko aukera izan behar du, horrela erabiltzailearen helburuetara modu eraginkor batean egokituko delako.
•  Interoperagarritasuna: Meta-informazioek alderdi didaktiko batzuk dituzte, hauek ulerterrazak izan behar dira erabili nahi dutenentzat eta erabilpen gradu bat izan behar dute irakaskuntza-ikaskuntza testuinguruentzat.
• Emangarritasuna: HOD-ek sistema estandar bat izan behar dute hauek konpartitu ahal izateko eta sistema desberdinetan erabiltzeko.

• 1.maila, Oinarrizko Objektua: mailarik txikiena. Bertan media eta multimedia objektuak daude. Ez du erabilpenik eta ez da curriculumean era zehatz batean kokatzen.
• 2.maila, Hezteko Objektua: funtzio didaktikoa duen mailarik txikiena da. Objektu honek ikaskuntzarako hainbat jarduera ditu eta ondoren ebaluatzen ditu. Curriculumean ezagutza bateko hainbat blokeetan kokatzen da maila zein ziklo zehatz batean.
• 3.maila, Sekuentzia Didaktikoa: 2.mailako hezteko objektuen multzoa da. Bertan 2.mailako ariketak daude eta mapa kontzeptualak. Osagarri bezala nabegazio mapa bat edo eszenatoki bat egon daiteke 2.mailako ariketetan. Curriculumean eduki baten atal batean kokatzen da maila edo ziklo zehatz batean.
• 4.maila, Formazio Programa: mailarik altuena da. Objektu guztiak errekurtso bakar batean dago. 3.mailako objektuez dago osatuta eta kasu batzuetan 2.mailakoak edo 1.mailakoak.Curriculumean ziklo eta kurtso guztiak hartzen ditu. Maila bakoitzeko ezagutza osorako objektua da.